| حصه اي از چندوچون قصه هاي آذريزدي | يكي بود يكي نبود، غير از خدا هيچ كس نبود. و بعد در ميان خلايق، خداوند استاد مهدي آذريزدي را آفريد، و اين استاد روزي به فكرش رسيد كه آفريننده جهان، بچه ها، يعني آفريدگان خود را خوب خلق كرده است و (بنابراين) براي اين خوب ها بايد كاري كرد تا شكر نعمت خداي به جاي آورده شود |  |
|
| مهدي آذر يزدي؛ الگوي پشتكار و صداقت | مهدي آذر يزدي،گوهر ناشناخته اي بودكه از ميان ما رفت و جاي خالي او را كسي پر نخواهدكرد. |  |
|
| آذر یزدی، شوریده ای نهان | براي مهدي آذريزدي ميتوان به گونهاي نوشت که هيچ پارهاي از بخشهاي نهان سرشت و روح او آشکار نشود، زيرا زندگي ساده و بيپيرايه او چنين حکم ميکند که ما او را اينگونه ببينيم. |  |
|